پناهگاه توپ فعالیت استفاده انتخابات ستاد انتخابات

پناهگاه توپ: فعالیت استفاده انتخابات ستاد انتخابات رییس ستاد انتخابات اخبار سیاسی و اجتماعی

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری هم ژن خوب هم پشتکار , امیرحسین فتحی

وقتی امیرحسین فتحی در فصل اول سریال شهرزاد از داستان خارج شد خیلی ها تصور کردند کارگردان نمی خواسته این تصور شکل گیرد که نقش پررنگی به فرزند داده هست. امیرحسین

هم ژن خوب هم پشتکار , امیرحسین فتحی

امیرحسین فتحی؛ هم ژن خوب هم پشتکار

عبارات مهم : ایران

وقتی امیرحسین فتحی در فصل اول سریال شهرزاد از داستان خارج شد خیلی ها تصور کردند کارگردان نمی خواسته این تصور شکل گیرد که نقش پررنگی به فرزند داده هست. امیرحسین ولی که حداقل 10 سالی از سن واقعی بزرگ تر به نظر می رسد در فصل دوم به عنوان ناجی شیرین دیوان سالار به صحنه بازگشته و نقش پررنگی هم ایفا می کند.

به گزارش هفته نامه امید جوان، هنگامی که امیرحسین فتحی در فصل اول سریال شهرزاد از داستان خارج شد خیلی ها تصور کردند کارگردان نمی خواسته این تصور شکل گیرد که نقش پررنگی به فرزند داده هست. امیرحسین ولی که حداقل 10 سالی از سن واقعی بزرگ تر به نظر می رسد در فصل دوم به عنوان ناجی شیرین دیوان سالار به صحنه بازگشته و نقش پررنگی هم ایفا می کند و این بار از آن ادا و اطوارهای گل درشت هم کمتر خبری هست.

گفت و گوی شراره داوودی با فرزند حسن فتحی و به عبارت درست تر با بازیگر سریال شهرزاد در نقش های همایون مهتدی و صابر عبدلی که در سیزدهمین شماره از مجله الکترونیکی شهرزاد انتشار یافته از این قرار است:

ورود شما به سینما با فیلم «کیفر» به کارگردانی پدرتان بود. بعد از آن در «پریناز» بازی کردید. فیلمی که تا همین چند وقت قبل توقیف بود. فکر می کنید اگر پریناز همان سال ها اکران می شد، تغییری در روند بازیگری شما داشت؟ چون بین پریناز و «مزارشریف» به عنوان فیلم بعدی تان، تقریبا چهار سال فاصله افتاد.

واقعیت این است که «پریناز» همان سال هم اکران می شد، خیلی اوضاع جهت من فرقی نمی کرد، چون دیگر کشور عزیزمان ایران نبودم. در حقیقت من یک هفته بعد از فیلمبرداری از کشور عزیزمان ایران رفتم و در این مسیر تجربه های جدیدی را به دست آوردم. این وقفه چهارساله به همین علت بود که در آن وقت اصلا کشور عزیزمان ایران نبودم. البته هنگامی که برگشتم تجربه های کوچک را انجام دادم تا بین سینمایی ها آشنا و دیده شوم. به همین علت کارهای کوچک زیادی در این مدت انجام دادم؛ از «شاهگوش» آقای میرباقری تا «پرده نشین» بهروز شعیبی، «مزارشریف» حسن بریده و آخری هم «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» فرزاد موتمن بود که بعد از فصل اول «شهرزاد» آن را کار کردم.

چطور شد که جهت بازی در «کیفر» گزینش شدید؟ یعنی خودتان هم دوست داشتید بازی کنید یا گزینش پدر بود؟
واقعیت این است که در آن وقت یک سالی بود که به سینما علاقه مند شده است بودم و فهمیدم که پدرم در حال ساخت فیلمی است و جهت همان نقشی که من بازی کردم، آزمون می گرفتند. در همان وقت من هم جهت آزمون وقت گرفتم و باری این که حاضر باشم، حتی معلم شخصی گرفتم و خودم را آماده کرده بودم. جهت آزمون که رفتم، اصلا پدر داخل اتاق نماند و گفت خودتان این کار را انجام دهید! در اتاق علیرضا نادری هنگامی که می خواست صحبت کند، نگاهش به بابا افتاد که با چشم و ابرو اشاره می کرد که «نه! نه!» که در همین لحظه آقای نادری گفتند: «نه آقای فتحی، به نظرم این همان نقشی است که من نوشتم، فقط سنش کم هست، باید ببینیم در آزمون گریم می توانیم سن او را اوج ببریم یا نه!» که بعد از آزمون گریم نتیجه مثبت شد.

بازی جهت پدر سخت است؟ هر لحظه پدر و مادرها زیاد فرزند خودشان را دعوا می کنند تا به عنوان نمونه از بقیه زهر چشم بگیرند! پدر شما همه چنین سخت گیری جهت شما نسبت به بقیه دارد؟
(با خنده) بله همین طور است! به من خیلی سخت تر از بازیگرهای دیگر می گرفتند. شاید تمام فشارهای دیگری که ممکن بود وجود داشته باشد در پلان های من برخورد می شد و دقیقا جهت من همین طور بوده که من را زیاد دعوا می کردند.

شما تحصیلات آکادمیک خودتان را در رشته بازیگری گذراندید، فکر می کنید این درس ها موثر هستند؟ زیاد از این جهت که شما شرایط ورود به سینما را داشتید، ولی درستان را در همین زمینه گزینش کردید. فکر می کنید ورود به این هنر از راه تجربی بهتر است یا آکادمیک؟

من دوره های بازیگری را در موسسه کارنامه گذراندم و هم در کشور عزیزمان ایران و هم در خارج از ایران، ورک شاپ های مختلفی را شرکت کرده ام. توصیه ای که وجود داشت تلاش زیادی را در مدت زمانی که هنرجو بودم انجام دادم و جزو معدود هنرجوهایی بودم که خیلی تمرین می کردم. من حتی زمانی که فیلم کار می کنم، اگر ورک شاپ باشد که بدانم چیز تازه ای را در آن یاد می گیرم، حتما شرکت می کنم. چون اصل بازیگری جهت من خیلی مهم است و دوست دارم به بُعد توانمند آن برسم و جهت این رسیدن تلاش خودم را هم می کنم.

هم ژن خوب هم پشتکار , امیرحسین فتحی

بازیگری تجربی و آکادمیک بسته به شرایطی که فرد در آن واقع شده است است با هم تفاوت می کنند، گاهی تجربی جواب می دهد و گاهی آکادمیک. در سینمای خودمان از هر دو سبک آن داریم. ولی نظر شخصی خودم و براساس تجربه هایی که داشتم، فکر می کنم بازیگری خیلی عنوان آکادمیکی نیست و من هنوز هم خودم را هنرجو می دانم. جهت من بازیگری به شکلی است که هر چه زیاد کار و تمرین می کنم، زیاد یاد می گیرم تا این که آکادمیک بدانم و از کسی بشنوم. گاهی در تمرین ها چیزهایی را می توان یاد گرفت که ممکن است بعدها در یک ورک شاپی آن را شنید.

درباره «شهرزاد» و نقشی که بازی می کنید؛ نقش شما پر از رمز و راز است و تا همین چند قسمت قبل حتی اسم مهم اش را هم نمی دانستیم! چطور شد که در این نقش بازی کردید؟

در فصل اول ورود همایون معتدی خیلی ورود جذابی نبود و براساس طراحی، زیاد یک آدم ادا و اطواری با نگاه های توخالی بود که اتفاقا خیلی هم نچسب و سرد واکنش‌ها می کرد. این ها رکن هایی بود که با کارگردان صحبت کرده بودیم و باید به همان شکل بازی می کردم. حتی اگر در سکانسی کمی احساس در چشم ها پیدا می شد، کات می دادند و می گفتند هیچی نباید در چشم هایت باشد، به جز سکانس آخر که با حشمت حرف می زند و می گوید: «بعضی بازی ها رو آدم دوست داره که سریع تموم نشه» و می رود، شاید آن سکانس تنها جایی بود که بخشی از خود واقعی صابر عبدلی را می بینیم. بقیه آن ادا و اطوارهایی بود که طراحی شده است بودند و اگر فصل دوم مجموعه ساخته نشده بود، در این صورت قصه صابر عبدلی هم ناتمام می ماند و مخاطب چیزی از آن نمی دانست. ولی فصل دوم ساخته شد و حالا او را در روند داستان می بینیم.

با این حال همچنان «صابر عبدلی» شخصیتی است که کمتر از او می دانیم!

نقشی که من بازی می کنم پر از رمز و راز است و می تواند خیلی نقش جالب و پرچالشی باشد. درست مثل نقشی که در فیلم «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» داشتم، چون کاراکتری که آن جا بازی می کردم هم چالش برانگیز بود. من تلاشم را می کنم و امیدوارم بیننده ها از آن راضی باشند. این نقش پر از پیچیدگی هست. به قدری که خود بازیگر را به اشتباه می اندازد که کدام درست است و کدام غلط! خیلی نقش مشکل است و همین پیچیدگی و مشکل است که آن را جالب تر هم می کند.

نکته دیگر، سن شماست. شما در نقشی بازی می کنید که دست کم از سن فعلی تان 8- 7 سال بزرگ تر هست. این روند سخت نیست؟ خودتان دوست دارید بزرگ تر از سن تان باشید؟

من این طور فکر نمی کنم. من در تنهایی و خلوت خودم نقش را در سن خودم می بینم. ولی شاید به واسطه فیزیک و صورت ام کمی زیاد از سن مهم ام به نظر برسم. واقعیت دوست دارم نقشی که در سن خودم است را بازی کنم. در واقع اگر نقشی باشد که برایم چالش برانگیز باشد و تجربه جذابی هم باشد و بتوانم در نقش بازی کنم، حتما قبول می کنم. ولی الان اولویت ام این است که در سن خودم باشم. البته فکر می کنم صابر عبدلی هم خیلی با خودم تفاوت نداشته باشد.

شاید تصور این باشد او 7- 8 سال بزرگ تر هست، ولی خودم فکر می کنم تفاوت سنی من با صابر عبدلی نهایت 2- 3 سال است.

موضوعی که جهت من به عنوان یک جوان جذابیت دارد، این است که ما در آن دوران نبودیم و در دنیای امروز هم تقریبا انگشت اتهام به سمت مان است که اطلاعات زیادی از گذشته تاریخی کشور خود نداریم. شما جهت این که به حال و هوای دهه 30 نزدیک بشوید، چه کردید؟ رسیدن به نقش جوان آن دوران جهت شما چطور اتفاق افتاد؟

طبیعتا هنگامی که انسان چیزی را نبیند، نمی تواند آن را هم بازآفرینی کند. ولی به واسطه فیلم های واقعی و سینمایی، کتاب ها و تصویر ها می تواند خودش را در آن موقعیت قرار دهد.

درباره من هم این شرایط وجود داشت و از همین ابزار استفاده کردم. البته من هر چقدر هم این کار را انجام دهم، نمی توانم کاملا به جوانی که در سال 32 زندگی می کرده، برسم. به همین علت از نشانه هایی که در فیلمنامه وجود دارد، استفاده می کنم و با این نگاه که اگر من را در آن وقت می گذاشتند چطور بودم، جلوتر می روم. چون گاهی فکر می کنم آدم ها در وقت های متفاوت رفتارهای نسبتا مشابهی از خودشان بروز می دهند و شاید فقط در گویش ها و رفتارهای فیزیکی و اجتماعی تفاوت کنند. به همین علت من تلاش کردم صابر عبدلی امروزی را به سال 32 ببرم و نشانه هایی که از زندگی آن وقت دارم را در نقش استفاده کنم.

خودتان نظرات مردم را چقدر دنبال می کنید؟

من 9 سال است که تلاش می کنم و در این مدت کارهای کوچک، بزرگ و تئاتر را در کارنامه داشتم و یک شبه وارد سریالی به این بزرگی نشده ام که نقش خوبی مثل صابر عبدلی را داشته باشم و این علی رغم نگاه عده کمی است که فکر می کنند خیلی بدون مقدمه وارد دنیای سینما شدم. به هر حال من بذری که در این سریال کاشتم را توانستم با این سریال که محبوب شده، برداشت کنم. به همین علت برایم جالب است که نظرات را بخوانم و بدانم، البته نه خیلی زیاد که وقت آدم را بگیرد.

وقتی امیرحسین فتحی در فصل اول سریال شهرزاد از داستان خارج شد خیلی ها تصور کردند کارگردان نمی خواسته این تصور شکل گیرد که نقش پررنگی به فرزند داده هست. امیرحسین

واژه های کلیدی: ایران | سریال | سریالی | بازیگری | بازیگری | امیرحسین فتحی | بازیگر شهرزاد | فصل اول شهرزاد

هم ژن خوب هم پشتکار , امیرحسین فتحی

هم ژن خوب هم پشتکار , امیرحسین فتحی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs